Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2022

31 Δεκεμβρίου γιορτάζουν…

 


  • Οσία Μελάνη η Ρωμαία
  • Άγιος Ζωτικός ο Ορφανοτρόφος
  • Όσιος Γελάσιος
  • Όσιος Γάιος
  • Άγιες Δέκα Παρθένες
  • Αγία Ολυμπιοδώρα
  • Άγιος Βούσιρις
  • Αγία Νέμη
  • Άγιος Γεώργιος ο Θαυματουργός ο λεγόμενος μαχαιρωμένος
  • Όσιος Θεοφύλακτος Βουλγαρίας ο Χαλκιδεύς
  • Απόδοση της εορτής των Χριστουγέννων
  • Άγιος Μέιλογκ
*************************************************************************
  • Οσία Μελάνη η Ρωμαία 

Η Οσία Μελάνη η Ρωμαία έζησε στα χρόνια πού βασιλιάς ήταν ο Ονώριος, δεύτερος γιος του Μεγάλου Θεοδοσίου. Οι γονείς της, ευγενείς και πλούσιοι, την πάντρεψαν σε μικρή ηλικία και απέκτησε δύο παιδιά. Όμως μεγάλες δοκιμασίες την περίμεναν. Την μητρική της καρδιά σπάραξε ο θάνατος των δύο παιδιών της. Μετά από λίγο και εντελώς ξαφνικά, πέθανε ο σύζυγος της. Και για να γεμίσει το πικρό ποτήρι της λύπης, χάνει και τους γονείς της. Οι στιγμές δύσκολες. Ποιος θα την παρηγορήσει; Μα ποιος άλλος; Ο λόγος του Θεού, που λέει: «τη έλπίδι χαίροντες, τη θλίψει υπομένοντες, τη προσευχή προσκαρτεροϋντες» (Προς Ρωμαίους, ιθ’ 12). Δηλαδή, η ακλόνητη ελπίδα σας στα μέλλοντα αγαθά, να σας γεμίζει χαρά και να σας ενισχύει για να δείχνετε υπομονή στη θλίψη. Και να επιμένετε στην προσευχή, συνεχίζει ο λόγος του Θεού, από την οποία θα λαμβάνετε σπουδαία βοήθεια στις δύσκολες περιστάσεις της ζωής σας. Έτσι και η Μελάνη, αδιάφορη για τις κοσμικές απολαύσεις, αποσύρθηκε σε ένα εξοχικό της κτήμα, όπου αφοσιώθηκε στη μελέτη και την προσευχή. Εκεί επίσης καλλιγραφούσε Ιερά βιβλία και τα έδινε να τα διαβάζουν οι πιστοί. Διέθεσε όλη της την περιουσία για την ανακούφιση των φτωχών και ασθενών. Και αφού επισκέφθηκε πολλούς τόπους βοηθώντας τους πάσχοντες, κατέληξε στην Ιερουσαλήμ, όπου και πέθανε από πλευρίτιδα. O δε Σ. Ευστρατιάδης γράφει τα εξής για την Άγια αυτή: «…Αυτή ην επί της βασιλείας Ονωρίου (395 – 423) Ρωμαία πλούσια και εκ γένους περιφανούς και ενδόξου. Συζευχθείσα παρά την θέλησιν αυτής, απεσύρθη μετά τον θάνατον του ανδρός και των δύο αυτής τέκνων εις εν προάστειον της Ρώμης, επιμελουμένη των πτωχών, υποδεχόμενη τους ξένους, επισκεπτόμενη τους εξόριστους και εν φυλακαίς και θεραπεύουσα τους νοσούντας. Μετά την εκποίησιν των κτημάτων αυτής και διανομήν των προσόντων εις μονάς και εκκλησίας, δια της Αφρικής και Αλεξανδρείας κατέλαβε τα Ιεροσόλυμα και ενεκλείσθη εις πενιχρόν κελλίον εκεί έκτισε και μονήν εις ην συνήγαγεν ενενήκοντα παρθένους, εξ ιδίων δια την διατροφήν αυτών δαπανώσα· μικρόν ασθενήσασα εκ πλευρίτιδας, μετέλαβε των αχράντων μυστηρίων εκ των χειρών του επισκόπου Ελευθερουπόλεως και ανεπαύθη εν Κυρίω».

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το Απολυτίκιο της είναι το ίδιο με αυτό της Αγίας Ανυσίας (30 Δεκεμβρίου).

Ἀπολυτίκιον(Κατέβασμα)
Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Οσίως ανύσασα, των αρετών την οδόν, τω Λόγω νενύμφευσαι, ω Ανυσία σεμνή, και χαίρουσα ήθλησας, αίγλη δε απαθείας, λαμπρυνθείσα Μελάνη, ήστραψας εν τω κόσμω, αρετών λαμπηδόνας, και νυν ημίν ιλεούσθε, Χριστόν τον Κύριον.

Κοντάκιον
Ήχος δ’. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.
Καταυγασθείσα την ψυχήν φρυκτωρίαις, του αναλάμψαντος ημίν εκ Παρθένου, εν αρεταίς διέλαμψας Πανεύφημε, πλούτον γάρ σκορπίσασα, επί γην εφθαρμένον, εναπεθησαύρισας, τον ουράνιον πλούτον, και εν ασκήσει έλαμψας φαιδρώς, Όθεν Μελάνη, σε πόθω.

  • Άγιος Ζωτικός ο Ορφανοτρόφος 

Ο Άγιος Ζωτικός ο Ορφανοτρόφος γεννήθηκε και ανατράφηκε στη Ρώμη, από ευγενή οικογένεια, με πολλή ευλάβεια και παιδεία. Τον στόλιζε πολλή φιλανθρωπία και τον διέκρινε η ειλικρινής προσπάθεια στο να υπηρετεί τον Χριστό, πράττοντας τις εντολές Του. Γι’ αυτά του τα χαρίσματα, ο Ζωτικός ήταν πολύ αγαπητός στον Μεγάλο Κωνσταντίνο (330 μ.Χ.), ο οποίος, αφού έκτισε την Κωνσταντινούπολη και την ανέδειξε πρωτεύουσα του κράτους του, προσκάλεσε σ’ αυτή τον Ζωτικό με άλλους ευσεβείς άνδρες, για να τους έχει εκεί πολύτιμους εργάτες της χριστιανικής αγάπης. Ο Άγιος Ζωτικός, διακρίθηκε κυρίως στην περιποίηση των λεπρών. Τους οποίους πλησίαζε χωρίς φόβο, δίνοντας σ’ αυτούς βοηθήματα και παρηγορούσε τη δυστυχία τους με αδελφική αφοσίωση. Μετά το θάνατο του Μεγάλου Κωνσταντίνου, ο γιος του Κωνστάντιος, ακολούθησε άλλους δρόμους και κακομεταχειρίστηκε τον Ζωτικό. Με αποτέλεσμα ο φιλάνθρωπος αυτός άνδρας, να πεθάνει από τις κακουχίες και τις ταλαιπωρίες. Αλλά ο θάνατός του, κίνησε τη μετάνοια του Κωνσταντίου. Αφού μεταμελήθηκε, τίμησε τη μνήμη του κτίζοντας ένα λεπροκομείο για την περίθαλψη των λεπρών. Και το προίκισε με πολλά κτήματα και εισοδήματα. Από τότε, πολλοί αυτοκράτορες, όπως ο Κωνσταντίνος Ζ’ ο Πορφυρογέννητος (945 μ.Χ.), ο Ιωάννης ο Τσιμισκής (963 – 976 μ.Χ.), ο Ρωμανός ο Γ’ (1028 – 1034 μ.Χ.), εξασφάλιζαν την καλή λειτουργία του και εξυπηρετούσε πλήθος λεπρών, χάρη στην αρχική φιλανθρωπική ενέργεια του αγίου Ζωτικού.

  • Όσιος Γελάσιος 

Ο Όσιος Γελάσιος ήταν Αβάς της ερήμου, του οποίου διήγημα περί κλοπής κάποιου βιβλίου βρίσκεται στον Ευεργετινό. Απεβίωσε ειρηνικά.

  • Όσιος Γάιος 

Ο Όσιος Γάιος απεβίωσε ειρηνικά. Δεν έχουμε άλλες πληροφορίες για τον βίο του Αγίου.

  • Άγιες Δέκα Παρθένες 

Οι Άγιες Δέκα Παρθένες μαρτύρησαν στη Νικομήδεια (ίσως επί Μαξιμιανού (286 – 305 μ.Χ.), τότε που πλήθος χριστιανών μαρτύρησε σ’ αυτή την πόλη). Αυτές λοιπόν, αφού τις έβγαλαν τα μάτια, κατόπιν έγδαραν το σώμα τους και έτσι παρέδωσαν το πνεύμα τους στον Θεό.

  • Αγία Ολυμπιοδώρα 

Η Αγία Ολυμπιοδώρα μαρτύρησε δια πυρός. Δεν έχουμε άλλες λεπτομέριες για τον βίο της Αγίας.

  • Άγιος Βούσιρις 

Ο Άγιος Βούσιρις μαρτύρησε, αφού τον θανάτωσαν γυναίκες με σαΐτες που υφαίνουν.

  • Αγία Νέμη 

Η Αγία Νέμη μαρτύρησε δια ξίφους. (Κατ’ άλλους, πρόκειται για Άγιο, τον Άγιο Νέμη).

  • Άγιος Γεώργιος ο Θαυματουργός ο λεγόμενος μαχαιρωμένος 

Ο Άγιος Γεώργιος ο Μαχαιρωμένος είναι ένας Κύπριος Άγιος που σήμερα είναι άγνωστος στον περισσότερο κόσμο. Τον Άγιο αυτό τον αναφέρει ο Λεόντιος Μαχαιράς στο Χρονικό του: «Εις τον Αχλίοντα ο Άγιος Γεώργιος ο Μαχαιρωμένος τοπικός και θαυματουργός». Ο Καταλιόντας ήταν ένας μικρός οικισμός, ένα χλμ. νοτιοανατολικά του χωριού Αναλιόντα. Η περιοχή υπάγεται διοικητικά στον Αναλιόντα. Στο μέσο περίπου του δρόμου που οδηγεί από το χωριό Αναλιόντας προς το χωριό Λυθροδόντας στην επαρχία Λευκωσίας, κοντά στον εγκαταλελειμένο οικισμό Καταλιόντα, υπάρχουν τα ερείπια της αρχαίας εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου του Μαχαιρωμένου. Ο Κύπριος εθνολόγος και λαογράφος, Νέαρχος Κληρίδης, αναφέρει ότι στα χρόνια της Φραγκοκρατίας, αλλά και τη Βυζαντινή περίοδο, το χωριό Αναλιόντας και η συγκεκριμένη εκκλησία ήταν ξακουστά για τα πολλά θαύματα του Αγίου Γεωργίου του Μαχαιρωμένου. Η φήμη της εκκλησίας αυτής συνδέεται με τη θαυματουργή εικόνα του Αγίου Γεωργίου του Μαχαιρωμένου, η οποία για αρκετά χρόνια κοσμούσε την κύρια εκκλησία του χωριού Αναλιόντας, την Αγία Μαρίνα. Στις μέρες μας, η εικόνα του Αγίου φυλάσσεται στην Αρχιεπισκοπή. Ο Άγιος Γεώργιος ο Μαχαιρωμένος είναι πολύ πιθανό να ήταν ασκητής της περιοχής, διότι δίπλα από την ερειπωμένη εκκλησία του, στα νοτιοανατολικά, δεσπόζει λόφος που στην ανατολική του πλευρά υπάρχουν δύο σπηλιές, μια μικρή και μια μεγάλη, όπου πολύ πιθανόν ο Άγιος να ασκήτευσε σε μια από αυτές. Η μνήμη του τέλος, αναφέρεται και στον Πατμιακό Κώδικα 266.

  • Όσιος Θεοφύλακτος Βουλγαρίας ο Χαλκιδεύς 

Ο Όσιος Θεοφύλακτος γεννήθηκε στη Χαλκίδα και έζησε κατά τον 11ο αι. μ.Χ. Ανεδείχθη Αρχιεπίσκοπος Αχρίδος και Βουλγαρίας και υπήρξε σημαντικός εκκλησιαστικός συγγραφέας, που ασχολήθηκε ιδιαιτέρως με την ερμηνεία της Αγίας Γραφής

  • Απόδοση της εορτής των Χριστουγέννων 

Βλέπε 25 Δεκεμβρίου 

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’.
Ἡ γέννησίς σου Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ, τὸ φῶς τὸ τῆς γνώσεως· ἐν αὐτῇ γὰρ οἱ τοῖς ἄστροις λατρεύοντες, ὑπὸ ἀστέρος ἐδιδάσκοντο, σὲ προσκυνεῖν, τὸν Ἥλιον τῆς δικαιοσύνης, καὶ σὲ γινώσκειν ἐξ ὕψους ἀνατολήν, Κύριε δόξα σοι.

Κοντάκιον
Ἦχος γ’. Αὐτόμελον. Ποίημα Ῥωμανοὺ τοῦ Μελῳδοῦ.
Ἡ Παρθένος σήμερον, τὸν ὑπερούσιον τίκτει, καὶ ἡ γῆ τὸ Σπήλαιον, τῷ ἀπροσίτῳ προσάγει. Ἄγγελοι μετὰ Ποιμένων δοξολογοῦσι· Μάγοι δὲ, μετὰ ἀστέρος ὁδοιποροῦσι· δι᾽ ἡμᾶς γὰρ ἐγεννήθη, Παιδίον νέον, ὁ πρὸ αἰώνων Θεός.

  • Άγιος Μέιλογκ 

Ο Άγιος Μέιλογκ ή Μελέκ ήταν ο πρώτος Ηγούμενος Χλούες, Επίσκοπος Πλουμέλεκ Γαλλίας και Αρχιεπίσκοπος Κέλτικα ή Γαλικίας βόρειας Ισπανίας.

Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου 2022

30 Δεκεμβρίου σαν σήμερα...



1975 – Λήγει η Δίκη του Πολυτεχνείου. Ιωαννίδης, Βαρνάβας και Ντερτιλής καταδικάζονται σε ισόβια. 17 κατηγορούμενοι καταδικάζονται σε ποινές φυλάκισης και κάθειρξης, ανάμεσά τους και ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος. 13 αθωώνονται.

Γεγονότα

  • 1066 – Σφαγή στη Γρανάδα: Ένας όχλος μουσουλμάνων καταλαμβάνει το βασιλικό παλάτι και σφάζει το μεγαλύτερο μέρος του εβραϊκού πληθυσμού της πόλης.
  • 1460 – Πόλεμος των Ρόδων: Ο Οίκος του Λάνκαστερ νικά στη μάχη του Γουέικφιλντ.
  • 1813 – Αγγλοαμερικανικός πόλεμος του 1812: Βρετανοί στρατιώτες καίνε το Μπάφαλο (Νέα Υόρκη).
  • 1853 – Η Αγορά του Γκάντσντεν: Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής αγοράζουν γη από το Μεξικό για να διευκολύνουν την κατασκευή σιδηροδρόμου στις νοτιοδυτικές πολιτείες.
  • 1896 – Ο Φιλιππινέζος πατριώτης Χοσέ Ριθάλ εκτελείται από ισπανικό εκτελεστικό απόσπασμα στη Μανίλα.
  • 1903 – Πυρκαγιά σε θέατρο στο Σικάγο σκοτώνει τουλάχιστον 602 άτομα.
  • 1916 – Ο Γκριγκόρι Ρασπούτιν, Ρώσος μυστικιστής και σύμβουλος του τσάρου, δολοφονείται από μία ομάδα με επικεφαλής τον Φέλιξ Γιουσούποφ. Το κατεψυγμένο και εν μέρει δεμένο σώμα του ανακαλύφθηκε σε ποταμό της Μόσχας τρεις μέρες αργότερα.
  • 1916 – Ο Κάρολος Α΄ της Αυστρίας και η Ζίτα των Βουρβόνων-Πάρμας στέφονται βασιλιάς και βασίλισσα αντίστοιχα της Ουγγαρίας.
  • 1922 – Ιδρύεται η Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών.
  • 1927 – Ανοίγει στο Τόκιο η γραμμή Γκίνζα, η πρώτη γραμμή μετρό στην Ασία.
  • 1944 – Ο Ανδρέας Εμπειρίκος συλλαμβάνεται στο σπίτι του από την ΟΠΛΑ και περνά λαϊκό δικαστήριο στο Περιστέρι. Ο ΕΛΑΣ τον παίρνει όμηρο, αλλά κάπου στη Θήβα δραπετεύει. Επιστρέφει στην Αθήνα, ξυπόλητος, με πληγές και με κρυοπαγήματα στα πόδια, φοβερά εξαντλημένος.
  • 1947 – Ψυχρός Πόλεμος: Ο βασιλιάς Μιχαήλ της Ρουμανίας αναγκάζεται σε παραίτηση από την υποστηριζόμενη από τη Σοβιετική Ένωση κομμουνιστική κυβέρνηση της Ρουμανίας.
  • 1963 – Με εισήγηση του πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου, διαλύεται η Βουλή και προκηρύσσονται εκλογές για τις 16 Φεβρουαρίου 1964. Η εντολή σχηματισμού υπηρεσιακής κυβέρνησης ανατίθεται στον Ιωάννη Παρασκευόπουλο.
  • 1963 – Χαράσσεται η Πράσινη Γραμμή στη Λευκωσία. Έξι τουρκοκυπριακοί θύλακοι στη μεγαλόννησο, μετά τις δικοινοτικές ταραχές.
  • 1965 – Ο Φερδινάντο Μάρκος γίνεται πρόεδρος των Φιλιππίνων.
  • 1966 – Εκδίδεται η απόφαση για τη δολοφονία του βουλευτή Γρηγόρη Λαμπράκη. Καταδικάζονται για θανατηφόρο σωματική κάκωση – συνέργεια οι Σπύρος Γκοτζαμάνης (11 χρόνια), Εμμανουήλ Εμμανουηλίδης (8,5 χρόνια) και για δατάραξη οικιακής ειρήνης άλλα 8 άτομα (ποινές κάτω του έτους).
  • 1970 – Ο Πολ Μακάρτνεϊ με αγωγή του ζητά τη διάλυση των Beatles.
  • 1975 – Λήγει η Δίκη του Πολυτεχνείου. Ιωαννίδης, Βαρνάβας και Ντερτιλής καταδικάζονται σε ισόβια. 17 κατηγορούμενοι καταδικάζονται σε ποινές φυλάκισης και κάθειρξης, ανάμεσά τους και ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος. 13 αθωώνονται.
  • 1993 – Το Ισραήλ εγκαθιδρύει διπλωματικές σχέσεις με την Αγία Έδρα.
  • 2006 – Έκρηξη βόμβας στο αεροδρόμιο Μπαράχας της Μαδρίτης.
  • 2007 – Οι Μπιλαβάλ Μπούτο Ζανταρί και Ασίφ Αλί Ζανταρί αναλαμβάνουν την ηγεσία του Λαϊκού Κόμματος του Πακιστάν.

Γεννήσεις

Θάνατοι

  • 2003 – Ανίτα Μούι, η επονομαζόμενη «Μαντόνα της Ασίας», κινέζα τραγουδίστρια της ποπ. (Γεν. 10/10/1963)

Αργίες και εορτές

Ορθόδοξη Εκκλησία

30 Δεκεμβρίου γιορτάζουν…

  • Οσιομάρτυρος Ανυσίας της εν Θεσσαλονίκη (†305)
  • Μαρτύρων Φιλεταίρου (†351)
  • Γεδεών «Καρακαλλινού» του νέου, του εν Τυρνάβω (†1812)
  • Θεοδώρας της από Καισαρίδος
  • Άγιοι Επτά Μάρτυρες
  • Όσιος Λέων ο Αρχιμανδρίτης
  • Άγιος Ανύσιος Επίσκοπος Θεσσαλονίκης
  • Όσιος Δανιήλ ο θαυματουργός
 

30 Δεκεμβρίου γιορτάζουν…

 


  • Αγία Ανυσία η Οσιομάρτυς από τη Θεσσαλονίκη
  • Άγιος Φιλέταιρος
  • Άγιος Γεδεών ο Νέος Οσιομάρτυρας
  • Οσία Θεοδώρα «η από Καισαρείδος»
  • Άγιοι Επτά Μάρτυρες
  • Όσιος Λέων ο Αρχιμανδρίτης
  • Άγιος Ανύσιος Επίσκοπος Θεσσαλονίκης
  • Όσιος Δανιήλ ο θαυματουργός

***********************************************************************************

  • Αγία Ανυσία η Οσιομάρτυς από τη Θεσσαλονίκη 

Η Αγία Ανυσία, έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Διοκλητιανού (298 μ.Χ.). Καταγόταν από τη Θεσσαλονίκη και ήταν θυγατέρα γονέων ευσεβών και πολύ πλουσίων. Όταν πέθαναν οι γονείς της, η Ανυσία στάθηκε κυρία του εαυτού της. Ούτε τα πλούτη που κληρονόμησε τη μέθυσαν, ούτε η ορφάνια της την παρέσυρε. Αλλά με φρόνηση και εγκράτεια, προσπαθούσε πάντα να μαθαίνει «τι εστίν ευάρεστον τω Κυρίω». Τι δηλαδή, είναι ευχάριστο και ευπρόσδεκτο στον Κύριο. Η ευσέβειά της αυτή, την έκανε γνωστή στους ειδωλολάτρες. Μια φορά λοιπόν, ενώ πήγαινε στην εκκλησία, τη συνάντησε κάποιος ειδωλολάτρης στρατιώτης. Αφού την έπιασε βίαια, την έσυρε στους βωμούς των ειδώλων και την πίεζε να θυσιάσει στους Θεούς. Η Ανυσία ομολόγησε ότι πιστεύει στον Ένα και αληθινό Θεό, τον Ιησού Χριστό, και Αυτόν αγωνίζεται να ευχαριστεί κάθε μέρα. Ο στρατιώτης εξαγριωμένος, άρχισε να βλασφημεί το Θεό και τότε η Ανυσία τον έφτυσε στο πρόσωπο. Ντροπιασμένος αυτός, έσυρε το σπαθί του και διαπέρασε τα πλευρά της. Έτσι η Ανυσία, πήρε το αμαράντινο στεφάνι του μαρτυρίου.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το Απολυτίκιο της είναι το ίδιο με αυτό της Οσίας Μελάνης (31 Δεκεμβρίου).

Ἀπολυτίκιον(Κατέβασμα)
Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Οσίως ανύσασα, των αρετών την οδόν, τω Λόγω νενύμφευσαι, ω Ανυσία σεμνή, και χαίρουσα ήθλησας, αίγλη δε απαθείας, λαμπρυνθείσα Μελάνη, ήστραψας εν τω κόσμω, αρετών λαμπηδόνας, και νυν ημίν ιλεούσθε, Χριστόν τον Κύριον.

  • Άγιος Φιλέταιρος 

Ο Άγιος Φιλέταιρος ήταν από τη Νικομήδεια. Διακρινόταν για την βαθιά πίστη του αλλά και απέραντο εξωτερικό κάλλος, κάτι που δεν υπολόγισε ποτέ, γνωρίζοντας ότι μετράει η ψυχική ομορφιά και όχι η εξωτερική. Ποτέ δεν βασίστηκε σε αυτή, παρ’ όλο που αυτή θα του εξασφάλιζε μία άνετη ζωή. Οι ειδωλολάτρες θέλοντας να εκμεταλλευτούν το φυσικό του κάλλος, προσπαθούσαν να τον προσελκύσουν στον ειδωλολατρισμό. Όταν μία φορά μετέβη στη Νικομήδεια ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός, άκουσε για τον Φιλέταιρο και ζήτησε να του γνωρίσουν το άτομο με την τόση ομορφιά. Μόλις τον είδε, μαγεύτηκε και του ζήτησε να μπει στην ακολουθία του, με την προϋπόθεση ότι θα αρνηθεί το χριστιανισμό. Ο Άγιος αποκρίθηκε ότι θα υπηρετήσει τον αυτοκράτορα, αλλά δεν θα έπαυε να υμνεί και να λατρεύει τον Ιησού Χριστό. Γι’ αυτή την ομολογία του, φυλακίστηκε, αφέθηκε όμως ελεύθερος μετά από λίγο καιρό. Όταν όμως ανέβηκε στον αυτοκρατορικό θρόνο ο Μαξιμιανός, ο Φιλέταιρος καταδιώκτηκε και βασανίστηκε. Διεσώθη όμως και μετέβη σε όρος προς τα μέρη της Σιγριανής. Στα μέρη εκείνα ο Άγιος Φιλέταιρος, συνάντησε τον Άγιο Ευβιότο (βλέπε 18 Δεκεμβρίου) και έζησε μαζί του με αδελφική αγάπη, συμμελέτη και συμπροσευχή.

  • Άγιος Γεδεών ο Νέος Οσιομάρτυρας 

Ο Άγιος Γεδεών γεννήθηκε στο χωριό Κάπουρνα της Δημητριάδος (Νομός Μαγνησίας) και κατά κόσμον ονομαζόταν Νικόλαος. Οι ευσεβείς γονείς του, ονομάζονταν Αυγερινός και Κυράτζα ενώ είχε άλλους τρεις αδελφούς και τέσσερις αδελφές. Δώδεκα χρονών, με την οικογένειά του ήλθε στο χωριό Γιερμή και από ‘κει στο Βελεστίνο, όπου εργαζόταν κοντά στο θείο του. Τον άρπαξε όμως κάποιος Τούρκος και τον εξισλάμισε με το όνομα Ιμπραήμ. Μετά από δυο μήνες, ο Νικόλαος, κατόρθωσε και δραπέτευσε και επανήλθε στην οικογένειά του. Ο πατέρας του τον φυγάδευσε στο χωριό Κεραμίδι, όπου κοντά σε κάποιους οικοδόμους πήγε στην Κρήτη. Εκεί εξομολογήθηκε σε κάποιο Ιερέα και βρήκε άσυλο στο εξωκλήσι του. Μετά τον θάνατο του ιερέα, ο Νικόλαος έφυγε για το Άγιον Όρος. Εκεί πάλι εξομολογήθηκε, έλαβε των αχράντων μυστηρίων και στη Μονή Καρακάλου, εκάρη μοναχός με το όνομα Γεδεών. Οι πατέρες της Μονής του ανέθεσαν το διακόνημα του Εκκλησιάρχου. Την 6η Ιουνίου 1797 μ.Χ. ο Γεδεών με την ευλογία των Πατέρων διωρίσθηκε μετοχιάρης με τον προηγούμενο Γαβριήλ, στο Μετόχιο της Μεταμορφώσεως, στην περιοχή του Ρεθύμνου Κρήτης. Μετά από έξι έτη παραμονής στο μετόχι, επέστρεψεν στην μονή της μετανοίας του. Με τον πόθο όμως του μαρτυρίου, ήλθε στο Βελεστίνο, στον τόπο που αρνήθηκε την πίστη του, όπου μέσα στην αγορά με θάρρος ομολόγησε τον Χριστό. Διωκόμενος από τους Τούρκους, ήλθε στην Αγιά, όπου συνελήφθηκε. Οι Τούρκοι, αφού τον διαπόμπευσαν στους δρόμους του Τιρνάβου, κατόπιν του έκοψαν τα πόδια και τα χέρια και στη συνέχεια τον έριξαν στα αποχωρητήρια. Εκεί, μέσα σε φρικτούς πόνους, παρέδωσε το πνεύμα του στις 30 Δεκεμβρίου 1818 μ.Χ. Η τίμια κάρα του μάρτυρα, αποθησαυρίστηκε στην αγία Τράπεζα του Μητροπολιτικού Ναού του Τυρνάβου, Παναγίας Φανερωμένης.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α´. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Ἐναθλήσας νομίμως τὸν ἐχθρὸν καταβέβληκας, καὶ Ὁσιομάρτυς ἐδείχθης, του Σωτῆρος περίδοξος· χειρῶν γὰρ καὶ ποδῶν τὴν ἐκτομήν, ὑπέστης Γεδεὼν καρτερικῶς, διὰ τοῦτο θείαν χάριν νέμεις ἀεί, τοῖς πίστει ἐκβοῶσί σοι· δόξα τῷ παρασχόντι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ὁσίων ἰσότιμος, καὶ Ἀθλητῶν κοινωνός, καὶ θεῖον ἀγλάϊσμα, τῆς Καρακάλλου Μονῆς, ἐδείχθης μακάριε· σὺ γὰρ στερρῶς ἀθλήσας, τὸν ἐχθρὸν ἐτροπώσω· ἔνθεν Ὁσιομάρτυς, Γεδεὼν ἐδοξάσθης, πρεσβεύων ὑπὲρ πάντων, ἡμῶν τῶν εὐφημούντων σε.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
(Μητροπολίτου Λαρίσης Δωροθέου)
῾Ρείθροις ἔπνιξας τῶν σῶν αἱμάτων, καὶ κατῄσχυνας, τοῦ ἐπαράτου, τὴν ἀσέβειαν Βελῆ καὶ τὸ φρύαγμα, ὑπὲρ Χριστοῦ ἐναθλῶν γενναιότατα, ὁσιομάρτυς Γεδεὼν παναοίδιμε, πρέσβυν ἀκοίμητον, Χριστῷ σε προσάγομεν, ῥυσθῆναι ἐκ κινδύνων τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Κοντάκιον
Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.
Ἐν ἀσκήσει πρότερον, ἐνδιαπρέψας θεόφρον, τῇ ἀθλήσει ὕστερον, θεοπρεπῶς ἐδοξάσθης· πόνοις γάρ, ἐγκαρτερήσας τοῖς ἀφορήτοις, ᾔσχυνας, ἐχθροῦ εἰς τέλος τὰς μεθοδείας· διὰ τοῦτό σε τιμῶμεν, Ὁσιομάρτυς Γεδεὼν ἔνδοξε.

Κάθισμα
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Ἐν Ὁσίοις ἐκλάμψας ἐν ὄρει Ἄθωνος, μαρτυρίου ὑπῆλθες τὸ θεῖον στάδιον, καὶ ἐδέξω πρὸς Χριστοῦ ζωῆς τὸν στέφανον, Ὁσιομάρτυς Γεδεών, καὶ συνήφθης τοῖς χοροῖς, κλεινῶν Ὁσιομαρτύρων, μεθ᾿ ὧν δυσώπει ἀπαύστως, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ὁ Οἶκος
Ἀποφυγὼν τοῦ δυσμενοῦς, τὰς πάγας καὶ τοὺς βρόχους, ἐν μετανοίᾳ ἀληθεῖ, καὶ συντριβῇ καρδίας, προσέπεσας τῷ Λυτρωτῇ καὶ Σωτῆρι Χριστῷ, ὡς ὁ Ἀπόστολος Πέτρος Ἅγιε· καὶ ἄρας τὸν Σταυρὸν αὐτοῦ, ἀσκητικῇ, πολιτείᾳ διέπρεψας, πρὸς ἀθλητικοὺς προγυμναζόμενος πόνους καὶ καμάτους· καὶ τοῖς ἀσεβέσι παραστάς, τὴν καλὴν ὁμολογίαν εὐθαρσῶς ὡμολόγησας, ἀνακαλεσάμενος τῂν ἧτταν, καὶ τροπωσάμενος τὸν σὲ πρῴην πτερνίσαντα βύθιον δράκοντα· στεῤῥῶς γὰρ ὑπέμεινας τὰς ἀπειλὰς τῶν δυσσεβῶν, καὶ τὰς τομὰς τῶν χειρῶν καὶ τῶν ποδῶν ὡς ἄλλου πάσχοντος, δι᾿ ὧν τῶν πάλαι Μαρτύρων ὤφθης ἰσοστάσιος· μεθ᾿ ὧν σε τιμῶμεν Ὁσιομάρτυς Γεδεὼν ἔνδοξε.

Μεγαλυνάριον
Χαίροις τῶν Ὁσίων ὁ μιμητής· χαίροις τῶν Μαρτύρων, θιασώτης καὶ ζηλωτής· ἐν γὰρ ἀμφοτέροις, νομίμως διαπρέψας, Ὁσιομάρτυς ὤφθης, Γεδεὼν ἔνθεος.

  • Οσία Θεοδώρα «η από Καισαρείδος» 

Η Οσία Θεοδώρα έζησε στα χρόνια του βασιλιά Λέοντα του Ισαύρου (717 – 741 μ.Χ.). Ήταν από γένος λαμπρό και επίσημο, τον πατέρα της έλεγαν Θεόφιλο και ήταν πατρίκιος, τη δε μητέρα της Θεοδώρα. Η Θεοδώρα ήταν στείρα και κατόπιν μεγάλης προσευχής προς τον Θεό, απέκτησε την Οσία. Όταν η κόρη Θεοδώρα έφτασε σε κατάλληλη ηλικία, αφιερώθηκε στη Μονή της Αγίας Άννας, την ονομαζόμενη Ριγιδίου. Εκεί διέμενε ασκούμενη στην αρετή, μέχρι τη στιγμή, που ο βασιλιάς Λέων την άρπαξε από τη Μονή για να τη δώσει γυναίκα στον γιο του Χριστόφορο. Την ημέρα όμως του γάμου, ο Χριστόφορος εξεστράτευσε μαζί με τον πατέρα του κατά των Σκυθών και στη συμπλοκή σκοτώθηκε. Έτσι η Θεοδώρα, αφού πήρε όσα πολύτιμα πράγματα είχε, επέστρεψε στη Μονή της, όπου εκάρη μοναχή. Εκεί έζησε με μεγάλη εγκράτεια και σκληραγωγία και απεβίωσε με οσιακό τρόπο.

  • Άγιοι Επτά Μάρτυρες 

Οι Άγιοι αυτοί Επτά μάρτυρες ήταν ένας Κόμης και έξι Στρατιώτες οι οποίοι πίστεψαν στον Χριστό, δια του Αγίου Φιλεταίρου και απεβίωσαν ειρηνικά.

  • Όσιος Λέων ο Αρχιμανδρίτης 

Ο Όσιος Λέων ο Αρχιμανδρίτης απεβίωσε ειρηνικά. Δεν έχουμε άλλες λεπτομέρειες για τον βίο του Οσίου.

  • Άγιος Ανύσιος Επίσκοπος Θεσσαλονίκης 

Ο άγιος Ανύσιος υπήρξε μαθητής, συνεργάτης και διάδοχος του επισκόπου Θεσσαλονίκης Αγίου Αχολίου ή Ασχολίου (βλέπε 23 Ιανουαρίου) στον αρχιεπισκοπικό θρόνο της Θεσσαλονίκης το 383/4 μ.Χ.

Με επιστολή του προς τον Ανύσιο, στις 11 Δεκεμβρίου 384 μ.Χ., ο πάπας Δάμασος τον εγκαθιστούσε βικάριο του στο Ιλλυρικό. Ο τίτλος του παπικού βικαρίου του αποδίδεται και από τον πάπα Σιρίκιο (384 – 398 μ.Χ.), σε επιστολή του – την παλαιότερη της «Συλλογής Θεσσαλονίκης», στην οποία υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να τελούνται επισκοπικές χειροτονίες στην επαρχία του Ιλλυρικοῦ χωρίς τη συγκατάθεση του Ανυσίου. Το θεσμό του Βικαριάτου επικυρώνουν με επιστολές τους προς τον Ανύσιο και οι πάπες Αναστάσιος (398 – 401 μ.Χ.) και Ιννοκέντιος Α’ (402 – 417 μ.Χ.). Ο δεύτερος, με επιστολή του το έτος 402 μ.Χ. παρέχει στον επίσκοπο Θεσσαλονίκης Ανύσιο το δικαίωμα να ελέγχει όλες τις εκκλησιαστικές υποθέσεις του Ιλλυρικού και όχι μόνο τις επισκοπικές χειροτονίες. Η σύνοδος της Καπούης ανέθεσε το Δεκέμβριο του 391 μ.Χ. σε σύνοδο επισκόπων του Ιλλυρικού υπό την προεδρία του Ανυσίου και την εξέταση της αιρέσεως του επισκόπου Σαρδικής Βονόσου, ο οποίος αρνούνταν το αειπάρθενο της Θεοτόκου. Ο Ανύσιος διατηρούσε επίσης αλληλογραφία και με τον Άγιο Αμβρόσιο (βλέπε 07 Δεκεμβρίου), επίσκοπο Μεδιολάνων, απ’ όπου αντλούμε και αρκετές πληροφορίες για τον διδάσκαλο του Ανυσίου, επίσκοπο Αχόλιο.

Ο Ανύσιος υπερασπίσθηκε σθεναρά την αθωότητα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, όπως μαρτυρείται και σε αρκετούς Βίους του (Παλλάδιος, Γεώργιος Αλεξανδρείας, Βίος σύντομος). Μετά την καθαίρεση του Χρυσοστόμου, ο Ανύσιος απέστειλε επιστολή στον πάπα Ιννοκέντιο Α’, την οποία προσκόμισε στη Ρώμη ο επίσκοπος Απαμείας Ευλύσιος: «Εὐλύσιος δὲ ᾿Απαμείας τῆς Βιθυνίας ἐπίσκοπος παραγέγονε καὶ αὐτὸς ἐν ῾Ρώμῃ ἐπιδιδοὺς γράμματα δεκαπέντε ἐπισκόπων τῆς συνόδου ᾿Ιωάννου καὶ τοῦ καλογήρου ᾿Ανυσίου τοῦ τῆς Θεσσαλονίκης ἐπισκόπου γραφέντα πρὸς τὸν αὐτὸν πάπαν» (Γεωργίου Αλεξανδρείας, Βίος Χρυσοστόμου 65). Στο ίδιο ζήτημα αναφερόταν επιστολή του πάπα Ιννοκεντίου, την οποία ωστόσο δεν κατέστη δυνατό να λάβει ο Ανύσιος, διότι οι κομιστές της επίσκοποι εμποδίσθηκαν σκόπιμα από κάποιο χιλίαρχο να καταπλεύσουν στη Θεσσαλονίκη για να την παραδώσουν στον Ανύσιο («ὃς ἐξαυτῆς συζεύξας αὐτοῖς ἑκατοντάρχην ἕνα οὐ συνεχώρησεν αὐτοὺς παραβαλεῖν τῇ Θεσσαλονίκῃ· ἐκεῖ γὰρ ἦν αὐτῶν ὁ σκοπός, πρῶτον ἀποδοῦναι τὰ γράμ­ματα ᾿Ανυσίῳ τῷ ἐπισκόπῳ»).

Εξαιρετικά σημαντικές είναι δύο επιστολές του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, η πρώτη απευθυνόμενη προσωπικά στον επίσκοπο Ανύσιο, ενώ η δεύτερη στον Ανύσιο και σε δέκα ακόμη επισκόπους της Μακεδονίας. Στην πρώτη επιστολή, που χρονολογείται περί το 406 μ.Χ. και γράφηκε στην εξορία, ο ιερός πατήρ ευχαριστεί τον Ανύσιο για το σημαντικό ρόλο που διεδραμάτισε υπέρ της δικαιώσεώς του («χάριτας πολλὰς ὁμολογοῦντές σου τῇ εὐλαβείᾳ ὑπὲρ τῆς ἐνστάσεως, καὶ τῆς ἀνδρείας τῆς ὑπὲρ τῶν ᾿Εκκλησιῶν») και τον προτρέπει να συνεχίσει άοκνα τις προσπάθειές του για την αποκατάσταση των εκκλησιαστικών πραγμάτων: «μὴ ἀποκάμῃς τὰ συντελοῦντα τῇ κοινῇ διορθώσει τῶν ᾿Εκκλησιῶν ποιῶν καὶ πραγματευόμενος». Στη δεύτερη επιστολή, που γράφηκε το ίδιο έτος, ο Χρυσόστομος ευχαριστεί από την εξορία τον Ανύσιο και όλους τους ορθοδόξους επισκόπους της Μακεδονίας για τις αδιάκοπες ενέργειές τους για τη δικαίωσή του και την αμέριστη συμπαράστασή τους.
Η αρχιερατεία του Ανυσίου έληξε με το θάνατό του περί τα τέλη του έτους 406 μ.Χ. ή τις αρχές του 407 μ.Χ.
Η μνήμη του επισκόπου Θεσσαλονίκης Ανυσίου αναγράφεται στο Ρωμαϊκό Μαρτυρολόγιο στις 30 Δεκεμβρίου, ημέρα κατά την οποία τιμάται και η μνήμη της μάρτυρος Ανυσίας.

  • Όσιος Δανιήλ ο θαυματουργός 

Ο Όσιος Δανιήλ, κατά κόσμον Δημήτριος, γεννήθηκε μεταξύ των ετών 1459 – 1460 μ.Χ. στο Περεγιασλάβλ – Ζελέσκιυ της Ρωσίας από ευσεβείς και φιλόθεους γονείς, τον Κωνσταντίνο και την Θεοδοσία, η οποία αργότερα έγινε μοναχή με το όνομα Θέκλα. Από μικρή ηλικία διδάχθηκε τα της μοναχικής πολιτείας κοντά στον ηγούμενο της μονής Νικίτσκιυ του Περεγιασλάβλ, Ιωνά. Έγινε μοναχός στη μονή του Οσίου Πανφουτίου (Μπορόβσκι) και την πνευματική του ζωή καθοδήγησε ο Άγιος Λεύκιος του Βολοκολάμσκ που τιμάται την ίδια ημέρα (7 Απριλίου).

Όταν ο Όσιος Δανιήλ επέστρεψε στην γενέτειρά του, αφιέρωσε τον εαυτό του στους φτωχούς και τον ενταφιασμό των αστέγων. Στη συνέχεια ίδρυσε μονή κοντά στο κοιμητήριο της πόλεως και κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1540 μ.Χ.

Τετάρτη 28 Δεκεμβρίου 2022

29 Δεκεμβρίου σαν σήμερα...



Ο Λεωνίδας στις Θερμοπύλες. Έργο του Ζακ-Λουί Νταβίντ [Jacques-Louis David, Παρίσι, 30 Αυγούστου 1748 – Βρυξέλλες, 29 Δεκεμβρίου 1825], συχνά αναφέρεται και ως Νταβίντ εν συντομία, ήταν Γάλλος ζωγράφος. Ο Νταβίντ ακολουθούσε τη νεοκλασική τεχνοτροπία, αντλώντας τα θέματά του από την κλασική εποχή. Σπούδασε την τέχνη του για ένα διάστημα στη Ιταλία, όπου ήρθε σε επαφή με τους παραδοσιακούς συγγραφείς και τις τέχνες της Αναγέννησης.

Γεγονότα

  • 875 - Ο βασιλιάς των ΦράγκωνΚάρολος ο Φαλακρός, στέφεται αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
  • 1170 - Ο Τόμας Μπέκετ, αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπερι, δολοφονείται μέσα στον Καθεδρικό Ναό του Καντέρμπερι από ακόλουθους του βασιλιά Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας. Αργότερα θα αναγνωριστεί ως άγιος και μάρτυρας από την Αγγλικανική Κοινωνία και την Καθολική Εκκλησία.
  • 1427 - Ο στρατός της δυναστείας των Μινγκ αρχίζει την απόσυρσή του από το Ανόι, τερματίζοντας την κυριαρχία των Μινγκ στο Ντάι Βιέτ.
  • 1845 - Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής προσαρτούν τη Δημοκρατία του Τέξας. Η Δημοκρατία του Τέξας, η οποία ήταν ανεξάρτητη από την επανάσταση του Τέξας του 1836, γίνεται δεκτή ως η 28η πολιτεία των Η.Π.Α.
  • 1851 - Ανοίγει στη Βοστώνη η πρώτη αμερικανική Χριστιανική Αδελφότητα Νέων.
  • 1860 - Η καθέλκυση του HMS Warrior, με τον συνδυασμό κοχλιωτού έλικα, σιδερένιου σκελετού και σιδερένιας θωράκισης, καθιστά παρωχημένα όλα τα προηγούμενα πολεμικά πλοία.
  • 1874 - Το στρατιωτικό πραξικόπημα του στρατηγού Μαρτίνεθ Κάμπος στο Σαγούντο δίνει τέλος στην αποτυχημένη Πρώτη Ισπανική Δημοκρατία και αποκαθιστά τη μοναρχία καθώς ο πρίγκιπας Αλφόνσος ανακηρύσσεται βασιλιάς της Ισπανίας.
  • 1876 - Σε σιδηροδρομικό δυστύχημα στο Οχάιο σκοτώνονται 92 άτομα και τραυματίζονται 64.
  • 1890 - Σφαγή του Πληγωμένου Γονάτου: 300 Ινδιάνοι Λακότα σκοτώνονται σε ινδιάνικο καταυλισμό από το 7ο σύνταγμα ιππικού των Ηνωμένων Πολιτειών.
  • 1911 - Η Μογγολία αποκτά την ανεξαρτησία της από τη δυναστεία Τσινγκ, ενθρονίζοντας τον Μπογκντ Χαν ως χαγάνο της Μογγολίας.
  • 1911 - Ο Σουν Γιατ-Σεν γίνεται προσωρινός πρόεδρος της Δημοκρατίας της Κίνας. Θα αναλάβει επίσημα τα καθήκοντά του την 1η Ιανουαρίου του 1912.
  • 1916 - Το πρώτο μυθιστόρημα του Τζέιμς ΤζόυςΈνα πορτραίτο του καλλιτέχνη σε νεαρή ηλικία, εκδίδεται για πρώτη φορά ως βιβλίο από αμερικανικό εκδοτικό οίκο, αφού πρώτα είχε δημοσιευθεί σε συνέχειες σε περιοδικό (1914-1915).
  • 1937 - Το Ιρλανδικό Ελεύθερο Κράτος αντικαθίσταται από ένα νέο κράτος που ονομάζεται Ιρλανδία, με την υιοθέτηση νέου συντάγματος.
  • 1940 - Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος: Δεύτερη Μεγάλη Πυρκαγιά του Λονδίνου. Η Λουφτβάφε βομβαρδίζει το Λονδίνο στη Μεγάλη Βρετανία, σκοτώνοντας σχεδόν 200 αμάχους.
  • 1966 - Έπειτα από 12ωρη σύσκεψη, οι ένορκοι του Κακουργιοδικείου Θεσσαλονίκης στην πολύκροτη δίκη για τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη ανακοινώνουν την ετυμηγορία τους: καταδικάζονται οι Σπύρος Γκοτζαμάνης και Μανώλης Εμμανουηλίδης σε ποινές φυλάκισης 11 και 8½ χρόνων αντίστοιχα, ενώ απαλλάσσονται όλοι οι αξιωματικοί της Χωροφυλακής που κατηγορούνταν για ηθική αυτουργία και παράβαση καθήκοντος.
  • 1969 - Η ταινία του Κώστα Γαβρά Ζ, που αναφέρεται στη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη, ανακηρύσσεται καλύτερη ταινία της χρονιάς από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης.
  • 1972 - Η πτήση 401 της Eastern Air Lines συντρίβεται στα Έβεργκλεϊντς της Φλόριντα καθώς προσέγγιζε το διεθνές αεροδρόμιο του Μαϊάμι, σκοτώνοντας τους 101 από τους 176 επιβαίνοντες.
  • 1989 - Ο Τσέχος συγγραφέας και φιλόσοφος Βάτσλαβ Χάβελ εκλέγεται πρόεδρος της Τσεχοσλοβακίας.
  • 1996 - Υπογράφεται ειρηνευτική συμφωνία που τερματίζει τον 36ετή εμφύλιο πόλεμο στη Γουατεμάλα.
  • 1998 - Οι ηγέτες των Ερυθρών Χμερ ζητούν συγγνώμη για τη γενοκτονία της δεκαετίας του 1970 στην Καμπότζη, η οποία στοίχισε τη ζωή σε περισσότερα από ένα εκατομμύριο άτομα.

Γεννήσεις

Θάνατοι

Αργίες και εορτές

  • Παγκόσμια Ημέρα Βιοποικιλότητας.

Ορθόδοξη Εκκλησία

29 Δεκεμβρίου γιορτάζουν…

  • Μνήμη των αγίων 14.000 Νηπίων, των υπό Ηρώδου αναιρεθέντων
  • Πάντων των χριστιανών και αδελφών ημών, των εν λιμώ και δίψη και μαχαίρα και κρύει τελειωθέντων
  • Γεωργίου επισκόπου Μικομηδείας, του ποιητού ασματικών Κανόνων και Τροπαρίων
  • Οσίων Αθηνοδώρου, Βαβύλα και Βενιαμίν
  • Θαδδαίου του ομολογητού και Μαρκέλλου

29 Δεκεμβρίου γιορτάζουν…

 


  • Άγια Νήπια (περίπου 14.000) που σφαγιάστηκαν με διαταγή του Ηρώδη
  • Όσιος Μάρκελλος
  • Όσιος Αθηνόδωρος
  • Όσιος Γεώργιος επίσκοπος Νικομήδειας ποιητής ασματικών Κανόνων και Τροπαρίων
  • Μνήμη πάντων των Χριστιανών που πέθαναν μαρτυρικά για τη δόξα του Χριστού, από πείνα, δίψα, κρύο και μαχαίρι
  • Όσιος Θαδδαίος ο Ομολογητής
  • Όσιος Βενιαμίν

***********************************************************************************

  • Άγια Νήπια (περίπου 14.000) που σφαγιάστηκαν με διαταγή του Ηρώδη 

Όταν οι Μάγοι δεν επέστρεψαν στον Ηρώδη να του πουν που είναι ο Χριστός, ο πονηρός αυτός βασιλιάς μηχανεύθηκε άλλο σχέδιο για να εξοντώσει το Θείο Βρέφος. Είχε ακούσει ότι, σύμφωνα με τις Γραφές, τόπος γέννησης του Χριστού θα ήταν η Βηθλεέμ. Επειδή όμως δε γνώριζε ποιος ήταν ο Ιησούς αν βρισκόταν μέσα στη Βηθλεέμ ή στα περίχωρα της και επειδή συμπέρανε ότι το παιδί θα ήταν κάτω από δύο χρονών, έδωσε διαταγή να σφαγούν όλα τα παιδιά της Βηθλεέμ και των περιχώρων της, μέχρι της ηλικίας των δύο ετών. Η σφαγή έγινε ξαφνικά, ώστε να μη μπορέσουν οι οικογένειες να απομακρυνθούν με τα βρέφη τους. Και οι δυστυχισμένες μητέρες είδαν να σφάζονται τα παιδιά τους μέσα στις ίδιες τις αγκαλιές τους. Η χριστιανική Εκκλησία, πολύ σωστά ανακήρυξε Άγια τα σφαγιασθέντα αυτά παιδιά, διότι πέθαναν σε μια αθώα ηλικία και υπήρξαν κατά κάποιο τρόπο οι πρώτοι μάρτυρες του χριστιανισμού. Μπορεί βέβαια να μη βαπτίσθηκαν εν ύδατι, βαπτίσθηκαν όμως, μέσα στο ίδιο ευλογημένο αίμα του μαρτυρίου τους. Να σημειώσουμε τέλος, ότι τα λείψανα (ίσως μερικά) των Aγίων Νηπίων, βρίσκονται στην Kωνσταντινούπολη, στο Nαό του Aγίου Iακώβου του αδελφοθέου, τον οποίον ανήγειρε ο Iουστίνος.

Ἀπολυτίκιον(Κατέβασμα)
Ἦχος α’. Τὸν τάφον σου Σωτὴρ.
Ως θύματα δεκτά, ως νεόδρεπτα ρόδα και θεία απαρχή, και νεόθυτοι άρνες, Χριστώ τω ώσπερ νήπιον, γεννηθέντι προσήχθητε, αγνά Νήπια, την του Ηρώδου κακίαν, στηλιτεύοντα και δυσωπούντα απαύστως, υπέρ των ψυχών ημών.

Κοντάκιον
Ήχος δ’. Επεφάνης σήμερον.
Αστήρ Μάγους έπεμψε, προς τον τεχθέντα, και Ηρώδης άδικον, στρατόν απέστειλε κενώς, φονοκτονήσαι οιόμενος, τον εν τη φάτνη ως Νήπιον κείμενον.

  • Όσιος Μάρκελλος 

Ο Όσιος Μάρκελλος πέτυχε στη ζωή του διότι με τη χάρη του Θεού κατάλαβε, ότι οι κοσμικές λαμπρότητες φαίνονται και αφανίζονται όπως τα άνθη. Και είχε την πεποίθεση ότι ζωή αληθινή και κερδισμένη είναι μόνο εκείνη, που αφιερώνεται στην υπηρεσία του καλού, επάνω στο δρόμο του Ιησού Χριστού. Ο Μάρκελλος έζησε τον 5ο αιώνα μ.Χ., επί πατριαρχείας Γενναδίου του Α’ (458 – 471 μ.Χ.) και βασιλέως του Λέοντα Α’ του Μακέλλη. Η καταγωγή του Μάρκελλου ήταν από τη Aπάμειαν, μια πόλη της Συρίας και η οικογένειά του ήταν αρκετά πλούσια. Επειδή οι γονείς του αγαπούσαν τα γράμματα, στόλισαν το γιο τους με πολλή παιδεία. Αλλά η καρδιά του νέου, είχε μέσα της ζωηρή και ακοίμητη τη φλόγα της ευσέβειας. Τα κοσμικά αξιώματα δεν τον ενδιέφεραν. Με τέτοιες διαθέσεις πήγε στην Έφεσο, όπου μπήκε σε μοναστήρι και έγινε μοναχός. Από ‘κει πήγε στην Κωνσταντινούπολη, στη Μονή Ακοίμητων, όπου ηγούμενος ήταν ο Αλέξανδρος. Εκεί, γρήγορα διακρίθηκε για τις αρετές του και αγαπήθηκε πολύ από τους αδελφούς της Μονής, για την ταπεινοφροσύνη που διατηρούσε, αν και ήταν άνθρωπος μελέτης και μεγάλης διανοητικής αξίας. Αφού πέθανε ο ηγούμενος Αλέξανδρος και υστέρα ο διάδοχός του Ιάκωβος, η αγάπη και η εκτίμηση των αδελφών, ανέδειξε ηγούμενο τον Μάρκελλο. Η διοίκηση του ήταν άριστη. Σύμφωνα με άλλη γνώμη, τη μονή Ακοιμήτων, είχε κτίσει αυτός ο όσιος Μάρκελλος, πιθανός στη θέση του σημερινού Τσιμπουκλί. Έτσι με αυτή τη θεία και όσια ζωή του, κοιμήθηκε και αναπαύτηκε ο Μάρκελλος στη Μονή του.

Ἀπολυτίκιον
Ήχος γ’. Θείας πίστεως.
Ύμνον άληκτον, Θεώ προσφέρων, νουν ακοίμητον, προσφόρως έσχες, προς εκπλήρωσιν των θείων προστάξεων όθεν κανών αρετής εχρημάτισας και Μοναστών ποδηγέτης θεόσοφος. Πάτερ Μάρκελλε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, διαρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

  • Όσιος Αθηνόδωρος 

Ο Όσιος Αθηνόδωρος ήταν ασκητής, (άγνωστο που) και απεβίωσε ειρηνικά. Στον Κώδικα 1578 των Παρισίων, ο Αθηνόδωρος συνοδεύεται και από άλλους οσίους πατέρες, τους Βαβύλα και Βενιαμίν.

  • Όσιος Γεώργιος επίσκοπος Νικομήδειας ποιητής ασματικών Κανόνων και Τροπαρίων 

Ο Όσιος Γεώργιος έζησε στη θορυβώδη και μεγάλη για την Ορθοδοξία εποχή του Πατριάρχη Κωνσταντινούπολης Φωτίου (857 – 891 μ.Χ.), με τον οποίο και διατηρούσε αλληλογραφία. Σύνθεσε δύο εγκώμια στη γιορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου και μελοποίησε την Ακολουθία τους. Μελοποίησε επίσης τον προεόρτιο Κανόνα στον Ευαγγελισμό, καθώς και άλλους Κανόνες στη Θεοτόκο. Συνέγραψε μάλιστα και πανηγυρικούς λόγους, όπως στα Εισόδια, στη σύλληψη της Αγίας Άννας και στο «Ειστήκεισαν παρά τω Σταυρώ του Ιησού». (Στοιχεία της βιογραφίας του, συγχέονται μ’ αυτά του Αγίου Γεωργίου Επισκόπου Αμάστριδος, κυρίως όσον αφορά την ποίηση των ασματικών Κανόνων. Ίσως βέβαια, να συμβαίνει και το αντίθετο).

  • Μνήμη πάντων των Χριστιανών που πέθαναν μαρτυρικά για τη δόξα του Χριστού, από πείνα, δίψα, κρύο και μαχαίρι 

Αυτή τη μέρα η Εκκλησία μας όρισε να γιορτάζουμε τη μνήμη όλων των Χριστιανών, που μαρτύρησαν για την πίστη του Χριστού και τα ονόματα τους δεν μας είναι γνωστά. Η γιορτή αυτή μας διδάσκει, ότι το βλέμμα του Θεού δεν είναι όμοιο με του ανθρώπου. Διότι οι άνθρωποι, συνήθως δοξάζουν και τιμούν αυτούς που γίνονται γνωστοί και διάσημοι, ενώ ο Θεός βλέπει γνωστούς και αγνώστους, διάσημους και άσημους, αρκεί όλοι να πράττουν ευσυνείδητα το θέλημα του. Έτσι και ο μικρότερος των χριστιανών αυτών, θα λάμψει ασύγκριτα περισσότερο από τους πιο φαντασμένους και αστραφτερούς βασιλείς της γης, όταν έλθει η ώρα της τελικής δικαίωσης. Tελείται δε η αυτών Σύναξις εν τω Nαώ της Yπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου εν τοις Xαλκοπρατείοις.

  • Όσιος Θαδδαίος ο Ομολογητής 

Ο Όσιος Θαδδαίος ο Ομολογητής ήταν Σκύθης και υπηρέτης του Αγίου Θεοδώρου του Στουδίτη, στη Μονή του οποίου ο Θαδδαίος έγινε μοναχός και διακρίθηκε για την αυστηρή άσκηση. Κάποτε λοιπόν, όταν συνόδευε στ’ ανάκτορα τον ηγούμενο του Θεόδωρο, ήλεγξε τον εικονομάχο βασιλιά Μιχαήλ (820 – 829 μ.Χ.) (ο Μ. Γαλανός αναφέρει τον Λέοντα τον Ε’) μπροστά στη σύγκλητο για την ασέβειά του απέναντι στις Ιερές εικόνες. Τότε ο Βασιλιάς, τον εξανάγκαζε να ποδοπατήσει την εικόνα του Χριστού, πράγμα που ο Όσιος όχι μόνο δεν έπραξε, αλλά αποκάλεσε τον βασιλιά πληρωμένο τύραννο και ακάθαρτο. Τότε βασανίστηκε σκληρά, σύρθηκε από τα πόδια στους δρόμους της πόλης, οπότε μετά τρεις μέρες πέθανε.

  • Όσιος Βενιαμίν 

Ο Όσιος Βενιαμίν απεβίωσε ειρηνικά. Ο δε Άγιος Νικόδημος, αναφέρει ότι πέθανε από υδρωπικία και ότι στον Ευεργετινό υπάρχει το απόφθεγμά του: «Tην βασιλικήν οδόν πορεύεσθε και τα μίλια μετρείτε, και ουκ ολιγωρείτε» (σελ. 622 του Eυεργετινού).

28 Δεκεμβρίου σαν σήμερα…



Έργο του Βλαντιμίρ Γιεβγκράφοβιτς Τάτλιν (Влади́мир Евгра́фович Та́тлин, 28 Δεκεμβρίου 1885 – 31 Μαΐου 1953) Ήταν Σοβιετικός ζωγράφος και αρχιτέκτονας. Μαζί με τον Καζιμίρ Μαλέβιτς ήταν η μια από τις δυο πιο σημαντικές μορφές στο καλλιτεχνικό κίνημα της Ρώσικης Πρωτοπορίας του 1920, και αργότερα έγινε σημαντικός καλλιτέχνης στο κίνημα του Κονστρουκτιβισμού.

Γεγονότα

  • 1895 – Οι Ογκίστ & Λουί Λιμιέρ πραγματοποιούν στο Παρίσι την πρώτη προβολή ταινίας επί πληρωμής, σηματοδοτώντας το ντεμπούτο του κινηματογράφου.
  • 1895 – Ο Βίλχελμ Κόνραντ Ρέντγκεν δημοσιεύει με λεπτομέρειες την ανακάλυψη ενός νέου τύπου ακτινοβολίας, ο οποίος αργότερα θα γίνει γνωστός ως ακτίνες Χ.
  • 1908 – Σεισμός μεγέθους 7,1 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ κλονίζει τη νότια Ιταλία, σκοτώνοντας πάνω από 90.000 άτομα.
  • 1912 – Κυκλοφορούν τα πρώτα δημοτικά τραμ στους δρόμους του Σαν Φρανσίσκο.
  • 1948 – Αεροπλάνο Douglas DC-3 εξαφανίζεται 50 μίλια νότια του Μαϊάμι.
  • 1958 – «Το καλύτερο παιχνίδι που παίχτηκε ποτέ»: Οι Μπάλτιμορ Κολτς νικούν στη Νέα Υόρκη τους Νιου Γιορκ Τζάιαντς, στο πρώτο παιχνίδι του NFL που κρίθηκε με ξαφνικό θάνατο στην παράταση.
  • 1962 – Διαψεύδονται φήμες περί διάλυσης της Βουλής από τον βασιλιά Παύλο, οι οποίες κυκλοφόρησαν με αφορμή επαφές στελεχών της Ένωσης Κέντρου με τα ανάκτορα. Διευκρινίζεται, ωστόσο, ότι σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδας, ο βασιλιάς μπορεί να διατάξει διάλυση της Βουλής, εφόσον διαπιστωθεί «έκδηλος δυσαρμονία».
  • 1964 – Ο υπουργός Δικαιοσύνης Νικόλαος Μπακόπουλος προχωρεί σε νέα πειθαρχική δίωξη εναντίον του εισαγγελέα Κωνσταντίνου Κόλλια, επιβάλλοντάς του ποινή προσωρινής παύσης τριών μηνών.
  • 1964 – Έπειτα από ανακρίσεις 19 μηνών, εκδίδεται το βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών για τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη. Παραπέμπονται για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως οι Σπύρος Γκοτζαμάνης και Μανώλης Εμμανουηλίδης και για ηθική αυτουργία οι Ξενοφών Γιοσμάς και Εμμανουήλ Καπελώνης. Οι ανώτεροι αξιωματικοί της Χωροφυλακής παραπέμπονται μόνο για παράβαση καθήκοντος και όχι για ηθική αυτουργία, όπως είχε προτείνει ο ανακριτής Χρήστος Σαρτζετάκης.
  • 1965 – Με συνέντευξή του σε ουγγρική εφημερίδα ο εξόριστος γενικός γραμματέας του ΚΚΕ Κώστας Κολιγιάννης χαρακτηρίζει «φασιστικό πραξικόπημα» την ανατροπή του Γεωργίου Παπανδρέου, μιλάει για «σφυρηλάτηση της λαϊκής ενότητας» μέσω των τελευταίων μεγάλων κινητοποιήσεων και τονίζει ότι προϋπόθεση για τον εκδημοκρατισμό είναι η νομιμοποίηση του ΚΚΕ και ο επαναπατρισμός των πολιτικών προσφύγων.
  • 1966 – Σκληραίνοντας τη στάση του απέναντι στους πέριξ του υιού του διαφωνούντες, ο Γεώργιος Παπανδρέου τους προειδοποιεί ότι, εάν καταψηφίσουν την κυβέρνηση Ιωάννη Παρασκευόπουλου, «θα θέσουν εαυτούς εκτός κόμματος».
  • 1968 – Επιχείρηση-αστραπή ισραηλινών κομάντος στο αεροδρόμιο της Βηρυτού, σε αντίποινα για την επίθεση της Φατάχ εναντίον αεροσκάφους της El Al στο Διεθνές Αεροδρόμιο Ελληνικού. Σε μισή ώρα καταστρέφουν όλα τα αεροσκάφη της πολιτικής αεροπορίας του Λιβάνου. Η Αίγυπτος απειλεί με διακοπή της κατάπαυσης του πυρός. Δύο ημέρες αργότερα οι Άραβες βομβαρδίζουν έξι πόλεις των κατεχόμενων εδαφών.
  • 2014 - Έντεκα άτομα χάνουν τη ζωή τους και 19 αγνοούνται όταν το MS Norman Atlantic πιάνει φωτιά στο στενό του Οτράντο, στην Αδριατική θάλασσα, εντός των ιταλικών υδάτων.

Γεννήσεις

Θάνατοι

Αργίες και εορτές

Ορθόδοξη Εκκλησία

28 Δεκεμβρίου γιορτάζουν…

  • Των αγίων δισμυρίων (20.000) μαρτύρων, των εν Νικομηδεία καέντων και των συν αυτοίς, Δημοσθένους, Δημοκλέους και Δημοκρίτου (†302)
  • Μαρτύρων Γλυκερίου πρεσβυτέρου, Γοργονίου, Δόμνης, Δωροθέου του πρεποσίτου, Ζήνωνος του στρατηγού, Θεοφίλου διακόνου, Ίνδη, Μαρδονίου, Μυγδονίου, Πέτρου, Πλουτοδώρου, Σεκούνδου
  • Οσίων Βαβύλα, Σίμωνος του μυροβλύτου, κτίτορος της εν Άθω ιεράς μονής «Σιμωνόπετρας» και Στεφάνου, του θαυματουργού
  • Όσιος Σίμων ο Μυροβλήτης κτήτορας της Ιεράς Μονής Σιμωνόπετρας
  • Όσιος Νήφων ο νέος Κοινοβιάρχης
  • Άγιος Πλουτόδωρος
  • Όσιος Στέφανος ο Θαυματουργός
  • Άγιος Ιγνάτιος της Λόμα